OMEGA ( Węgry)

W 1971 roku Gábor Presser,
József Laux i Anna Adamis, która pisała teksty, opuścili zespół, aby założyć Locomotív GT. Wydawało się, że Omega jest skazana na porażkę po utracie swojego twórczego centrum (głównego kompozytora i autorki tekstów), ale wbrew temu losowi wszyscy pozostali członkowie Omegi zaczęli pisać nowe piosenki.

W 1972 roku Omega nagrała album „200 évvel az utolsó háború után" (200 lat po ostatniej wojnie), ale wkrótce potem został on ocenzurowany. Jednym z problemów był tytuł albumu, który nie odpowiadał poglądom węgierskiego rządu, innym problemem był producent Hungaroton, który uznał utwór „Szexapó" (Sex Grandpa) za obraźliwy.

Dopiero w 1998 roku oryginalna wersja albumu została udostępniona jako cyfrowo zremasterowana edycja CD: wspaniała produkcja hardrockowa z elementami progresywnymi, nieco podobna do Deep Purple z Ianem Gillanem. W 1974 roku angielska wersja „200 évvel az utolsó háború után" została wydana przez Bellaphon w zachodnich Niemczech.

Główna część materiału z ocenzurowanego albumu „200 évvel az utolsó háború után" została jednak wydana na Węgrzech w 1972 roku jako „Élő Omega" (Omega Live lub Omega still Alive). Tym razem nie ukazała się w eleganckiej rozkładanej okładce, ale owinięta w sztywną folię aluminiową.

„Élő Omega" był fałszywym albumem koncertowym z gatunku hard rocka z pewnym undergroundowym akcentem, nagranym podczas trasy koncertowej przy użyciu bardzo prostych środków, w dość słabej jakości, z reakcjami publiczności dodanymi do miksowania po fakcie. Omega postanowiła udowodnić, że pomimo utraty Pressera i Lauxa nie miała zamiaru się poddawać – stąd podwójne znaczenie słów Live/Alive w tytule. Utwór „Hűtlen barátok" (Niewierni przyjaciele) porusza ten temat.

Wytwórnia Hungaroton wydała dwie główne serie albumów Omega na płytach CD, pierwszą w latach 1992–1993 w dość słabej jakości technicznej, a drugą w latach 2002–2003 w najwyższej jakości. Wszystkie późniejsze wydania Hungaroton opierały się na masterach tych dwóch serii.

„Élő Omega" ukazało się na płycie CD w 1992 roku w bardzo słabej jakości dźwięku i nie znalazło się w zremasterowanej drugiej serii. Oznacza to, że to starannie zremasterowane wznowienie GrundRecords po raz pierwszy daje słuchaczowi możliwość pełnego rozkoszowania się brzmieniem „Élő Omega" na płycie CD.

Az Élő Omega a zenekar negyedik albuma, mely Debreczeni Ferenc zenekari bemutatkozása is egyben. Sokáig tartotta magát az az állítás, hogy a lemezre a zenekar év eleji turnéján készült felvételek kerültek, bár már akkor megjelentek olyan vélemények, melyek szerint nem koncertfelvételek készültek a lemezre. Ezt erősítette meg Mihály Tamás is. A felvételek az Egyetemi Színpadon készültek és az Omega – valóban élőben, de közönség nélkül – feljátszotta új dalainak zenei alapjait. Kóbor János éneke, a vokálok, a kiegészítő hangszersávok és a koncerthang ezek után lettek rögzítve a hanglemezgyár stúdiójában. Ennek tükrében az album címe kettős értelmezést hordoz: mindenképpen utal az Omega új, a lemezen is hallható nyers, élő megszólalására, valamint arra is, hogy minden csapás és nehézségek ellenére a zenekar életben maradt. A kirobbanó hangminőségű kiadványt természetesen itt is bónuszanyag teszi teljessé: az albumhoz kapcsolódó két kislemez négy dala került fel a lemez dalai mögé.

Omega:
Kóbor János: ének,
Benkő László: billentyűs hangszerek, vokál
Molnár György: gitár
Mihály Tamás: basszusgitár, vokál
Debreczeni Ferenc: dobok

Dallista:
1. Hűtlen barátok
2. Blues
3. Egy nehéz év után
4. Törékeny lendület
5. Omegautó [Éjszakai csavargás]
6. Régvárt kedvesem
7. Emlék [Csenddé vált szerelem / Érintés]
8. Eltakart világ [Egy perc nyugalom]
9. Varázslatos fehér kő
Bónuszdalok:
10. Hűtlen barátok (kislemezváltozat)
11. Szomorú történet
12. Régvárt kedvesem (kislemezváltozat)
13. 200 évvel az utolsó háború után

GrundRecords informacje o wydaniu

„Élő Omega" (Live Omega) było czwartym albumem zespołu, a także debiutem Ferenca Debreczeniego w zespole.

Przez długi czas powszechnie uważano, że album zawiera nagrania z trasy koncertowej zespołu na początku roku, choć już wtedy pojawiały się opinie sugerujące, że utwory nie są nagraniami z koncertów na żywo. Potwierdził to później Tamás Mihály.

Nagrania powstały na scenie uniwersyteckiej, gdzie Omega – na żywo, ale bez publiczności – zaprezentowała muzyczne podstawy swoich nowych utworów. Wokal Jánosa Kóbora, chórki, dodatkowe ścieżki instrumentalne oraz dźwięk koncertowy zostały następnie nagrane w studiu wytwórni płytowej.

W świetle tych informacji tytuł albumu ma podwójne znaczenie: z pewnością odnosi się do nowego, surowego, koncertowego brzmienia Omegi – które można usłyszeć na płycie – a także do faktu, że pomimo wszystkich niepowodzeń i trudności zespół przetrwał.

To wznowienie zostało uzupełnione o materiał dodatkowy: na końcu płyty dodano cztery utwory z dwóch singli związanych z albumem.

Skład:

János Kóbor: wokal
György Molnár: gitara
László Benkő: instrumenty klawiszowe, chórki
Tamás Mihály: gitara basowa, chórki
Ferenc Debreczeni: perkusja

Lista utworów

1. Hűtlen barátok (Niewierni przyjaciele) 5:20
2. Blues (Blues) 3:42
3. Egy nehéz év után (Po ciężkim roku) 5:38
4. Törékeny lendület (Kruche ożywienie) 4:08
5. Omegautó (Éjszakai csavargás) (Samochód Omega (Nocne wędrówki)) 4:15
6. Régvárt kedvesem (Moja długo wyczekiwana miłość) 5:15
7. Emlék (Csenddé vált szerelem / Érintés) (Wspomnienie

    (Miłość zamieniła się w ciszę / Dotyk)) 3:25
8. Eltakart világ (Egy perc nyugalom) (Ukryty świat (Chwila spokoju)) 4:52
9. Varázslatos, fehér kő (Magiczny biały kamień) 8:50
Bonus:
10. Hűtlen barátok (Niewierni przyjaciele) – ℗ 1972
11. Szomorú történet (Smutna historia) – ℗ 1972
12. Régvárt kedvesem (Moja długo wyczekiwana miłość) – ℗ 1972
13. 200 évvel az utolsó háború után (200 lat po ostatniej wojnie) – ℗ 1972